Een maand terug thuis

Het is alweer een maand geleden dat ik weer terugkwam met het vliegtuig in Nederland. De laatste weken in Japan heb ik geen tijd meer gehad voor een blog, dus wilde ik nu de gebeurtenissen van de laatste maand in Japan samenvatten. Dit is dus voorlopig mijn laatste blog.

De maand Juni was mijn laatste maand op school. Mijn klas van de laatste maanden was enorm gezellig. Het grootste evenement was het ‘sportfestival’, zoals dat op Japanse middelbare scholen genoemd wordt. Daarbij worden alle leerlingen van de school in vier groepen (kleuren) ingedeeld, en moeten die tegen elkaar strijden door allemaal sporten uit te oefenen. Zo heb ik bijvoorbeeld meegedaan met touwtrekken en nog een aantal andere sporten. Ik was kleur geel, en die hebben uiteindelijke de eerste prijs kunnen behalen. We mochten niet de school in, en omdat de Europese uitwisselingsstudenten de felle zon niet gewend waren (het was 34 graden), waren wij net garnalen. We waren echt heel erg rood op het einde van de dag. Behalve op de plek waar ik mijn horloge aanhad.

1465911773939.jpg

Voor de rest moest ik van iedereen afscheid nemen. Mijn club, mijn schoolvrienden, mijn leraren. Ik kreeg allerlei leuke brieven en kado’s, waarmee ik mijn kamer nu versierd heb.

DSC02443.JPG

In Juli was ook de speechwedstrijd waar ik in mijn vorige blog over vertelde, de grootste Japanse speechwedstrijd van de wereld. Ik mocht drie dagen met mijn gastmoeder naar Takayama (helemaal op kosten van de organisatie) om mijn speech op te voeren voor een grote zaal en de Japanse Nationale Televisie. Dit was erg bijzonder. Behalve dat ik de hoofdprijs heb gewonnen, heb ik mensen uit allerlei landen kunnen ontmoeten, heb ik gestaan in 3 Japanse kranten, ben ik op meerdere tv-zenders geweest en kreeg ik ook nog eens prachtige prijzen. Ook was er iemand van de keizerlijke familie aanwezig, met wie ik na afloop ook nog bij het diner lekker mee heb gekletst.

1466240163674.jpg

Na afloop was de tv langsgekomen om me te filmen, wat vier uur duurde. De dag dat het uitgezonden werd, was ik al in Nederland, maar gelukkig hebben ze me een dvd opgestuurd.

De laatste twee weken in Japan heb ik het druk gehad met allerlei afscheid. Van mijn gastgezinnen, Chinees les, en nog heel veel andere vrienden. Ik ben nog een keer naar een 4D-bioscoop in Osaka geweest, een kattencafe, op een busreis met een afstammeling van de Tokugawa familie etc.

Het afscheid van mijn lerares Japans was ook heel erg leuk. Ik was met haar en Evelien naar Kyoto geweest, voor een boottocht over een van de grootste rivieren daar. Het afscheid was natuurlijk moeilijk, maar ik weet dat ik haar nog wel zal zien.

DSC02718
De boottocht met mijn lerares en Evelien
DSC02668
Afscheid nemen van mijn Egyptisch-Japanse vriendin, komen we ineens een man tegen onder de brug in Osaka die zijn slangen aan het uitlaten is!
DSC02746
Mijn super(!!!)lieve gastgezin had een heel album voor mij gemaakt!!
DSC02735
Afscheidsetentje met de vrienden van school

Ohja, ik ben ook nog met de uitwisselingsstudenten van mijn district naar de Fuji berg, Tokyo, Yokohama en Kamakura geweest op vakantie. Dat was ook erg leuk en gezellig. Veel bekende plekken bezocht, genoten van de achtbanen in Disneyland, ‘s avonds stiekem uit het hotel geglipt om toch nog wat mee te maken van het uitgaansleven, en vooral veel gelachen.

DSC02473
de Fuji en ik

DSC02619.JPG

 

R0010162
Het afscheid van alle uitwisselingsstudenten, genomen met de nieuwe 360 graden camera, een van de prijzen van de speechwedstrijd

 

Terug in Nederland werd ik opgehaald door mijn vrienden en familie. Ik heb iedereen gezien weer bij de vierdaagsefeesten, en daarna ben ik meteen weer naar Japan gegaan. Deze keer samen met mijn moeder, op vakantie. We hebben tien dagen in Tokyo gezeten, en ook nog een uitstapje gemaakt naar Nikko. Ik ben benieuwd wanneer ik de volgende keer naar Japan zal vertrekken.

DSC02778
Bon-festival bij een tempel midden in Tokyo

 

 

 

Advertisements

Nog even genieten! (deel 2)

Hierbij deel 2!

DSC02280.JPG
Op stap naar Kyoto met een internationaal gezelschap

Ik ben sinds maart ook bij een aantal andere gezinnen geweest. Nu ben ik weer terug bij het oude gezin waar ik aan het begin ook zat. In de tussentijd ben ik dus naar een gezin geweest met jonge mensen. Dat was het gezin van de zoon van een van mijn andere gastgezinnen. Zij hebben ook al kinderen (van 1 en 3 jaar), dus daar heb ik weer een heel andere kant van Japan kunnen zien. Ik ben met hun ook geweest naar Kanazawa, wat erg leuk was.

Weer een ander gezin was op het platteland. Een erg boeddhistisch gezin met kinderen van rond de 25. Dat was ook erg gezellig!

Omdat ik nu ook weer een lange tijd op het platteland ben geweest, heb ik ook veel meer mee kunnen doen aan evenementen van mensen uit de buurt. Zo heb ik dus bijvoorbeeld ook een heilige kar (mikoshi) mogen dragen op een festival. Het dorp waar ik zat is de plek waar vroeger de Ninjas vandaan komen. De priester waar ik bevriend mee ben geraakt is de priester van de schrijn waar vroeger die Ninjas vergaderden over hun plannen. Dat is nog eens Japans!

1463047667891.jpg
Was erg leuk!

Het gezin in Nagoya, waar ik een week zat toen ik had meegedaan de aan Japanse speech wedstrijd van de ambassade, heb ik vorige maand ook weer bezocht. Ik ben met mijn counselor van de Rotary met de Shinkansen (hogesnelheidstrein van Japan, 300 km per uur) gegaan. We zaten in de Green Cars, oftewel de plek waar ook de bekende Tv-sterren enzo rijden. Dat was echt gaaf. Ook heel leuk omdat gezin weer te ontmoeten. Die hadden lekker voor me gekookt, en we hadden gezellig bijgekletst. Daarna ben ik met mijn counselor nog door Nagoya gerezen. Was heel bijzonder om terug te gaan naar de plek waar ik voor het eerst was in Japan. Voelt na een jaar hier gewoond te hebben toch wel heel anders aan. Je merkt dan dat je toch veel hebt meegemaakt en veel van het land hebt gezien. Het is nu ook precies een jaar geleden dat ik voor het eerst naar Japan ging.

DSC02307.JPG
De tv-toren van Nagoya
DSC00268.JPG
een foto van precies een jaar terug!

Voor de rest heb ik nog leuk nieuws! Ik heb me weer opgegeven voor een Japanse speech wedstrijd. Deze keer de grootste Japanse spreek wedstrijd van heel Japan voor buitenlanders. Alle buitenlanders die in Japan wonen (maakt niet uit hoelang je er al woont, en welke leeftijd) kunnen zich daarvoor opgeven. Ik heb een speech geschreven, die met hulp van mijn lerares opgenomen en opgestuurd. Dit jaar hadden 80 buitenlanders uit 24 landen zich opgegeven. Ik kreeg te horen dat ik als een van de 12 mag meedoen! Het wordt ook uitgezonden op NHK (de Nederland 1 van Japan), een landelijke tv-zender. Ik mag nu drie dagen naar Takayama, waar het dit jaar wordt gehouden, gaan en alles wordt voor me betaald. Ben nu al zenuwachtig!!

Vandaag ben ik met mijn gastgezin naar een supermooie plek in Kyoto geweest, de Mostempel. Zoals de naam misschien al doet vermoeden, bekend vanwege zijn vele mos. In de meeste tempels kun je gewoon zomaar naar binnen, maar bij deze tempel moest je eerst een Boeddhistisch geschrift oplezen en overschrijven, wat de ervaring nog veel bijzonderder maakte!

1464512284678.jpg
Overschrijven!
1464512409913.jpg
Met gastmoeder en gastoma!

Ik heb nog veel meer meegemaakt, zo ben ik nog gaan roeien in Nara, en ben ik nog naar een live house geweest in Kobe. Maar helaas heb ik niet de tijd om alles op te schrijven!

Op 20 juli vertrek ik weer naar Nederland. Daar ben ik ondertussen ook alweer plannen voor aan het maken. De eerste week ga ik 4daagse vieren en weer mijn vrienden en familie zien die ik stiekem toch wel een beetje mis!

 

Ik houd jullie op de hoogte!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog even genieten! (deel 1)

Dag allemaal,

Van mijn belofte om elke 2 maanden iets te schrijven is helaas ook weer niks van gekomen. Het is onderhand alweer 3 maanden geleden dat ik iets geschreven heb. Dat is toch wel een erg lange tijd, dus heb nu mijn foto album en agenda erbij gepakt om even te herinneren wat ik die maanden allemaal heb meegemaakt.

Ten eerste ben ik nu derde klasser geworden. Oftewel ik zit nu in de examenklas. In Japan heb je namelijk ook een middenschool, die tussen de basisschool en de middelbare zit. Daardoor is de middelbare maar drie jaar lang. De derde klas is op mijn school opgedeeld in een aantal courses: Alfa, Beta en Global. Ik zit nu (naturlijk) in de Global course. Daar zitten alleen leerlingen die geinteresseerd zijn in het buitenland. Erg gezellig en leuk.

三年七組.jpeg
Mijn nieuwe klas! Heel veel meisjes…

Ik heb nu ook weer helemaal andere vakken. Ik heb nog steeds Japanse geschiedenis, maar nu zijn ook oud Japans en economie en politiek erbij gekomen. Allemaal vakken die ik interessant vind, en helemaal in het Japans. Vorige week was weer toetsweek, en ik heb voor het eerst de toetsen allemaal genomen zoals de rest van de Japanners.

Ik zit op een privéschool (die best bekend is hier in Japan), waarbij je zonder examens meteen binnenkomt bij de universiteit die bij deze school hoort. Ze gaan nu elke week op donderdag naar de universiteit om alvast daar een beetje te kunnen wennen. Op die dagen ga ik naar Kyoto om oud Japans te studeren. Een klas met alleen maar mensen van rond de 60 of 70, en een professor van 85. We lezen een Japanse tekst van ongeveer 800 jaar terug. Erg moeilijk, maar wel interessant. Op zaterdagen ga ik nog steeds naar Chinese les, maar dat schiet nog niet echt op omdat ik het toch wel druk heb met vanalles.

Mijn club die ik na school doe op school (het schoolorkest) is voor mij bijna voorbij. Ik heb besloten om tot begin juni nog te gaan. Komende week is het laatste optreden waar ik nog aan mee kan doen. In mijn vorige blog had ik geschreven over het grote optrede van mijn club. Dat is nu ook voorbij. Een echt bijzondere ervaring. Drie dagen lang van 8 uur ‘s ochtends tot 9 uur ‘s avonds op school om te oefenen, en op de dag zelf twee keer een optreden van 2 uur. Japanners werken zo hard!! En dat doen ze ook zonder een enkele zucht of klacht. Dankzij dat harde werk is het toch wel een super gave show geworden. Omdat ik niet elke dag naar club ga, kon ik niet mee dan aan alles, maar toch wel een stuk of 6 stukken mee kunnen doen. Het optreden bestond uit drie delen. Het eerste deel was zittend spelen zoals een echt orkest, het tweede deel een toneelstuk met dans, en in het derde deel ging iedereen over het podium dansen en springen met zijn instrumenten. De dans waar ik aan mee moest doen was vooral heel genant, maar van het derde deel heb ik echt genoten. Het publiek (rond  de 1000 mensen) kreeg allemaal lichtstokjes om mee te zwaaien op het ritme van de muziek, en wij moesten vormen maken op het podium, springen, dansen en natuurlijk moest ik ook saxofoon spelen. Dat was echt supergaaf. In de pauze moesten we ook in de lobby (er was een echte concertzaal afgehuurd hiervoor) een stuk spelen. Dat hoefden alleen de mensen van saxofoon te doen, dus ik ook. Dat was ook echt heel leuk. Ik heb nog geen foto’s hiervan, maar binnenkort komt de dvd aan ervan.

Voor de rest ben ik nog op heel veel bijzondere plekken geweest. Ik zal een paar foto’s op een rijtje zetten!

1459155741604.jpg
Berg beklommen in Kyoto met een vriend van school. Op de achtergrond zie je de binnenstad
1459600458809.jpg
Voor het eerst in mijn leven (zover ik weet) paardgereden
1459684115545.jpg
Op de foto met een van de weinige echte geishas uit Kyoto, op een Rotary event waar ik eigenlijk niet naar binnen mocht
1461192635589.jpg
Naar een Japans festival met de liefste vrouw van de wereld Kiyonee, en de priester van de tempel waar ik bevriend mee ben geraakt!
1461678933551.jpg
Met een van mijn beste vrienden hier! Jeetje wat een enge foto’s
1461678864730.jpg
Door de moeder van een vriendin van school meegenomen naar de Miyako Odori, een dans waarbij alle jonge Geishas uit Kyoto bij elkaar komen voor een groot dansoptreden een keer in het jaar. Mocht helaas alleen maar van de tuin foto’s maken.
1462482993294.jpg
De mikoshi (super zware kar waar de god van een schrijn in rijd, zie achtergrond) gedragen met mensen uit de buurt. We hebben de kar door de hele buurt gedragen, wat drie uur duurde. Enorm zwaar! Heb er een week lang blauwe schouders van gehad.
DSC02116.JPG
Op vakantie voor twee dagen naar Kanazawa (noordkust van Japan) met gastgezin. Heel schattige kindjes. Ik heb mijn talent ook gevonden
DSC02128.JPG
Bij een van de bekendste musea van Japan, in Kanazawa. Op de achtergrond misschien wel het bekendste zwembad van de wereld! 
DSC02167.JPG
Voor het eerst naar de peuterspeelzaal! Mijn kleine gastbroertje
DSC02212.JPG
Weer een ander festival. Zo’n kar heb ik dus ook gedragen

Er is geen plek meer om te schrijven, dus ik ga nu beginnen aan deel 2!

Weer twee maanden verstreken

Voor je het weet zijn er weer twee maanden voorbij! De tijd gaat echt zo snel. Het is me toch niet gelukt om elke maand een nieuwe blog te schrijven: ik streef nu naar eens in de twee maanden.

En wat is er nou eigenlijk allemaal gebeurd de afgelopen twee maanden? Ik denk heel erg veel, maar zoveel herinner ik me er niet van. Ik heb in ieder geval al wel goed mijn ritme gevonden hier. Van maandag tot vrijdag ga ik gewoon naar school. Meestal drie keer in de week ga ik dan ook nog naar mijn club. Zaterdags ga ik ‘s ochtends naar mijn Chinese les in Moriyama, en ga ik ‘s middags ergens lunchen met vrienden of winkels kijken. Op zondagen heb ik het meestal druk met allemaal leuke dingen!

In twee maanden heb ik natuurlijk weer heel veel plekken mogen verkennen. Daar zal ik maar mee beginnen. De bijzonderste plek waar ik ben geweest was denk ik Enryakuji op de berg Hiei. Dat is een van de belangrijkste plekken voor het Japanse boeddhisme. Daar verzamelen nog steeds heel veel monniken, en worden elke dag nog veel ceremonies uitgevoerd. Ik ben daar geweest met mijn Japans lerares en de andere uitwisselingsstudenten van school. Ik had het reisje mogen organiseren, dus heb ik er voor gezorgd dat we mee mochten doen met zen meditatie en het schrijven van boeddhistische geschriften. Misschien heb je wel eens op tv gezien dat Erica Terpstra in Japan door een monnik op haar rug geslagen wordt tijdens de meditatie. Precies dat is wat we hebben gedaan! Behalve dat was het een heel bijzonder ritje om boven op de berg te komen. Met een soort van gekke trein zijn we naar boven gegaan, en boven op de berg sneeuwde het!

Het eten wat de monniken elke dag eten! Jaloers
Het eten wat de monniken elke dag eten! Jaloers
Uitzicht over de prefectuur waar ik woon: je kunt zelfs zien waar ik woon
Uitzicht over de prefectuur waar ik woon: je kunt zelfs zien waar ik woon

Voor de rest worden de regels over waar ik heen mag gaan van de Rotary steeds soepeler. Vorige week heb ik te horen gekregen dat ik overal in Japan heen mag waar ik wil vanaf nu. Alleen ik moet wel in een dag weer terug thuis zijn, dus een overnachting mag niet… Osaka mochten we eerst ook nog niet heen, maar nu ga ik daar al een stuk vaker heen. Is weer een heel ander Japan dan wat je normaal ziet. Het is na Tokyo de grootste stad van Japan, maar echt heel anders. Het is erg rommelig en het stinkt er. Ook zijn er de meeste misdaden van Japan en is de Yakuza er erg machtig. Maar je hebt wel heel leuke plekken om naartoe te gaan: musea, winkels, eetkraampjes etc. Kyoto, de andere grote stad waar ik in de buurt zit is echt het tegenovergestelde: de mensen zijn er super beleefd, de gebouwen en straten zijn schoon en er is bijna geen misdaad. In Kyoto zou ik later ook wel willen wonen. Nu ga ik er elke week minstens wel een keer heen. Concerten zijn echter meestal in Osaka. Vorige week ben ik nog naar een concert geweest van Diana Krall (Jazz) in Osaka. Helaas had ze griep waardoor ze niet zo goed klonk als op de cd…

Het businesscentrum van Osaka
Het businesscentrum van Osaka

Ik ben ook nog een paar keer naar Nara geweest. Daar heb ik bijvoorbeeld het meisje dat komend jaar naar Nederland voor een jaar met Rotary komt ontmoet. In Kyoto ben ik gisteren nog naar een grappige plek geweest: een apenpark in de bergen. Lopen een stuk of 100 Japanse aapjes vrij rond. Daar kun je foto’s mee maken enzo.

Eindelijk mijn tweelingbroer gevonden
Eindelijk mijn tweelingbroer gevonden

Met mijn Rotaryclub ben ik ook nog een dagje naar Shizuoka geweest. Dat is een prefectuur richting Tokyo vanaf hier. We gingen daarheen om naar het museum te gaan van de man die de Rotary in Japan heeft verspreid. Erg saai, dus eigenlijk was het plan dus om niet mee te gaan. Maar toen ik hoorde dat het in Shizuoka was, wilde ik toch wel graag mee. Daar staat namelijk de Fuji: de bekendste en hoogste berg van Japan. De vorige keer dat ik die gezien heb was in september, dus die wilde ik toch wel weer een keer zien.

Achter het graf van meneer Yoneyama die de Rotary verspreid heeft: de Fuji
Achter het graf van meneer Yoneyama die de Rotary verspreid heeft: de Fuji

Wat toch wel heel bijzonder is aan zo’n uitwisseling, is dat je heel erg veel mensen leert kennen. Op mijn school zijn er maar 3 andere buitenlanders, dus je trekt het meeste op met Japanners. Ik merk de laatste tijd dat ik hier nu echt veel vrienden heb. Ik ga vaak naar Karaoke, lunch en Kyoto met vrienden. Omdat ik soms een korte tijd bij een ander gastgezin ben, leer ik daar ook weer veel nieuwe mensen kennen. Voordat ik ging kon ik me niet echt voorstellen dat mijn Japans beter zou worden, maar dat is toch wel gebeurd. Ik merk dat de teksten die ik nu schrijf veel beter zijn, en dat ik ook echt over alles kan praten wat ik wil. Ik praat nu zelfs het dialect dat ze hier spreken.

Op school gaat het ook wel goed. De vakken zijn soms wat saai, dus dan doe ik gewoon zelfstudie. De derde klassers zijn nu geslaagd (daar zal ik ook nog wat over vertellen) dus Japanse geschiedenis is afgelopen. De laatste toets van hun had ik ook genomen. Gewoon weer met de zelfde voorwaarden als Japanners: als je een teken niet kan schrijven krijg je geen punten etc. Ik heb uiteindelijk 96 punten van de 100 gehaald. Oftewel zat ik bij de beste van de klas. Dat heb ik maar geheim gehouden voor mijn klasgenoten. Helaas had de verantwoordelijke lerares voor de uitwisselingsstudenten het gehoord en mijn toets uitgeprint voor alle leraren in de lerarenkamer!

Studenten van mijn school hadden als project een Fair Trade lippenbalsem ontworpen, die ook echt voor verkoop bedoeld was. Toen ik dat hoorde leek het me wel leuk om mee te helpen met de verkoop. In Nederland heb ik dat soort werk ook gedaan, maar om het in een andere taal te doen is toch wel weer anders. Daar ben ik uiteindelijk ook even mee op NHK geweest (de Ned1 van Japan). Dat is alweer de derde keer dat ik op Japanse tv ben!

In actie
In actie

 

Lippenbalsem verkopen in schooluniform
Lippenbalsem verkopen in schooluniform

 

De Brass Band club waar ik in zit is nu heel erg druk. Deze maand is het grote optreden (dat twee uur duurt!), dus we zijn druk bezig met de repetities. Omdat ik het zo druk heb met leuke dingen doen, heb ik weinig tijd om beter te worden met saxofoon. Ik moet dus echt even mijn best gaan doen! Ik zit ook nog in de dansgroep dus ik moet ook nog de dans instuderen!

Alle uitwisselingsstudenten moeten in hun uitwisselingsjaar ook een presentatie doen over hun land. Meestal mag dit in het Engels, maar ik mocht het in Japans doen. Dat was begin februari. Ik had 20 minuten de tijd om ze een goede indruk van Nederland te geven. Dat is volgens mij wel gelukt. Al een aantal leden van de Rotary zijn plannen aan het bedenken om naar Nederland te gaan nu.

De afstudeerceremonie van de derde klassers was ook erg bijzonder. Wordt veel formeler gedaan dan in Nederland (zoals alles eigenlijk wel). De tweede klassers (daar zit ik bij) mochten erbij zijn, en moesten een afscheidslied zingen. Dat was toevallig een lied wat ik erg leuk vind. Omdat de zaal klapstoelen had moesten we ook oefenen met geluidloos opstaan. Alles wordt hier echt super precies gedaan. Dat is toch wel heel bijzonder. De leerlingen dragen natuurlijk hun schooluniform, maar de leraren en ouders dragen een Kimono. Dan zie je toch nog de traditionele kant van Japan

Alle derde klassers
Alle derde klassers

Ik zelf heb ook een mooie kimono bij elkaar verzameld in Kyoto. Een kimono bestaat uit heel veel delen dus normaal is het heel duur, maar ik heb een goedkope tweedehandse gevonden. Morgen mag ik die voor het eerst aan in het openbaar. ‘s Ochtends is namelijk een internationaal evenement in Moriyama, en ‘s middags ga ik naar de opera ‘De vliegende Hollander’ van Wagner.

Ik houd jullie op de hoogte!

Een nieuw jaar in

Ten eerste, gelukkig nieuwjaar iedereen! Ik ben nu al bijna op de helft van mijn exchange, en de tijd gaat veel te snel. Ik heb de afgelopen twee maanden bijna geen tijd gehad om een blog te schrijven, dus zal ik hierbij een samenvatting proberen te geven van wat er allemaal gebeurd is.

November was een erg leuke maand. Het begon met de eerste Rotary-trip. We hebben dit jaar twee tripjes met alle studenten van mijn Rotary (dat zijn er 12). De eerste trip was de Hiroshima trip, en de tweede is de Tokyo-trip. We zijn met de bus naar het westen van Japan gereden. Erg gezellig zo met zijn allen. De eerste dag hebben we de Izumo-schrijn bezocht (een erg belangrijk heiligdom in Japan), de tweede dag zijn we naar Miyajima geweest, een eiland dichtbij Hiroshima met een schrijn (een soort van tempel, maar dan niet Boedhistisch maar van het Japanse Shinto-geloof) in de zee. De laatste dag zijn we met een klein soort speedbootje naar het centrum van Hiroshima gegaan. Erg leuk en verfrissend, want we mochten op het dek staan. We moesten af en toe wel bukken om onze hoofden niet te stoten tegen een van de lage bruggen. Hiroshima was erg bijzonder. Omdat we een guide bij ons hadden, kregen we veel te weten over hoe erg het wel niet was. Het park is erg mooi, maar er zijn toch wat nare dingen te zien: een heuvel die is gemaakt van botten van mensen waarvan ze het dna niet meer konden achterhalen bijvoorbeeld. We hebben allemaal een kraanvogel gevouwen en die bij het heiligdom opgehangen. Dat doen ze hier, voor de wereldvrede. Het museum was nog veel heftiger. Ze hadden daar een bijvoorbeeld een stuk muur waarop je nog de schaduw kon zien van iemand die daar tot kool was veranderd, glasscherven die uit lichamen zijn gehaald, verkoolde nagels en dergelijke. Omdat de andere uitwisselingsstudenten nog geen Japans kunnen, was ik vertaler Japans- Engels voor drie dagen. We hebben beide nachten overnacht in een Onsen, waar ik misschien al wel eerder over heb geschreven. Dat is een Japans badhuis. Ik ben ondertussen al wel naar meer dan tien verschillende badhuizen geweest hier. Ik word hier erg verwend door mijn gastgezin. Ik heb zelfs soms dat we ‘s avonds na school naar een Onsen gaan, daar overnachten, en dan de volgende dag gewoon weer naar school gaan.

Het monument voor de vrede van Hiroshima. In de verte zie je het gebouw waarbij de bom is ontploft. Dat gebouw bestaat nog.
Het monument voor de vrede van Hiroshima. In de verte zie je het gebouw waarbij de bom is ontploft. Dat gebouw bestaat nog.
Mijn kraanvogel
Mijn kraanvogel
Mijn nieuwe Japanse outfit
Mijn nieuwe Japanse outfit

Voor de rest heb ik in november nog mijn verjaardag gevierd. De dag erna heb ik vrij mogen nemen van school en zijn we naar een van de grootste pretparken van Japan geweest: Universal Studios Japan. Mijn gastgezin had speciale kaartjes gekocht, en als je die hebt hoef je niet meer in de rij te staan bij attracties. Het was ook nog eens een gewone schooldag, dus ik ben in bijna alle attracties wel geweest. Evelien, een belgische uitwisselingsstudenten die ook naar mijn school gaat, was ook mee met haar gastgezin. Was erg gezellig.

De Harry Potter attractie
De Harry Potter attractie

Voor mijn verjaardag heb ik ook nog enorm veel kado’s gekregen. Mijn eigen Yukata (een kimono voor in de zomer), een mooie Japanse waaier, mooie eetstokjes, Japanse strips, boeken etc. En als klap op de vuurpijl kwamen er ook nog eens drie grote pakketten aan uit Nederland. Een van mijn ouders en twee van mijn vrienden. Vol met sinterklaassnoep, cd’s, een prachtige horloge en een opblaasbaar schaap.

Voor de rest ben ik in november nog met vrienden naar Karaoke geweest, een paar musea, ben met alle uitwisselingsstudenten van mijn school en onze lerares Japans naar Osaka geweest, etc. Ik plan bijna elke maand samen met onze lerares Japans een soort van Japanse cultuur onderzoek trip. In november zijn we dus heel Osaka rondgegaan (het Osaka kasteel beklommen, het grootste gebouw van Japan opgegaan, gewinkeld in het zuiden van Osaka), en in januari gaan we waarschijnlijk Zen doen bij een oude tempel in de bergen.

Het kasteel van Osaka
Het kasteel van Osaka
Wat een lol
Wat een lol

Voor de rest was in november de eerste toetsweek op school. Alle lessen op school zijn in het Japans, dus ook de toetsen. De andere uitwisselingsstudenten hadden ze geluk: zij hadden alleen Engels. Ik moest een report schrijven in het Japans, twee Engels toetsen maken, de wiskunde toets maken en de toets van Japanse geschiedenis doen.  De toets van Japanse geschiedenis was het moeilijkst. Ik volg Japanse geschiedenis met de examenklas. Het ging over de periode 1890 tot 1440. Oftewel een van de spannendste periodes in Japan met de oorlogen tegen Rusland en China. Ik mocht geen woordenboek gebruiken, en de lerares had me van te voren al verteld dat ze me gewoon een cijfer zal geven alsof ik een Japanner ben.  Dat ik het zonder woordenboek moest doen betekende ook dat ik dus alle tekens uit mijn hoofd moest kunnen schrijven. Japans heeft twee eenvoudige schriften, en een moeilijk schrift dat uit China komt met duizenden tekens. De meeste Japanners kunnen er zo’n beetje 2500 lezen en 1500 schrijven. Ik kan er wel 2500 lezen, maar voordat ik naar Japan kwam heb ik bijna nooit geoefend met schrijven. Als je deze tekens niet gebruikt, maar het in het makkelijke Japanse schrift opschrijft krijg je geen punten. Hier heb ik dus ook uiteindelijk best wel wat tijd in moeten steken. Uiteindelijk heb ik meer dan 20 punten (van de honderd) boven het gemiddelde gescoord. En voor Engels het hoogste van de jaarlaag. Zelf studeer ik nu veel oud Japans. Vanaf het volgende semester zijn daar lessen over op school, maar voorlopig moet ik het nog met zelfstudie doen. De grammatica is helemaal anders dan het Japans van nu dus het is nogal lastig. Van mijn Japans lerares heb ik een woordenboek gekregen van oud Japans, en van de priester van een schrijn in de buurt van het huis van mijn andere gastgezin krijg ik zijn collectie oude werken. Dat zijn ongeveer 50 dikke pillen met alle teksten in het oud Japans die nog overgebleven zijn. Hoe ga ik dat ooit meekrijgen terug naar Nederland…

In december ben ik weer op allerlei plekken geweest. Naar een Pokemon Gym in Osaka bijvoorbeeld. Een interactieve speelhal helemaal in de stijl van Pokemon. Echt supergaaf. Op de plek waar vroeger de wereldtentoonstelling van Osaka was staat nu het grootste winkelcentrum van Japan, een 4D bioscoop (waar ik een horrorfilm heb gekeken) een dierentuin en dus die Pokemon Gym. Ik begin ook Kyoto steeds beter te leren kennen. Ik ga daar met vrienden vaak heen, en ga daar soms zelf wandelen. Ik zit toch wel op een van de mooiste plekken van Japan. Kyoto staat bekend om zijn vele tempels en andere historische plekken. Het is honderden jaren de hoofdstad van Japan geweest. De keizer heeft er gewoond tot in de 19e eeuw. Buiten de historische plekken is het ook een superhippe stad. Het telt niet voor niets de meeste studenten van heel Japan. Leuke restaurantjes, hippe winkels, live houses: je hebt er echt alles.

De Pokemon Gym, en mijn gastgezin
De Pokemon Gym, en mijn gastgezin

Bij een tempel in Kyoto

Bij een tempel in Kyoto

Mooi he
Mooi he
Hier maakt iedereen een foto van die naar Kyoto is geweest
Hier maakt iedereen een foto van die naar Kyoto is geweest
Een verlicht bamboebos vol mensen
Een verlicht bamboebos vol mensen

Met de schoolband heb ik ondertussen al een paar keer opgetreden. De laastste keer was in Otsu, de stad waar ik woon. Ik moest saxofoon spelen en dansen tegelijkertijd. Dat was moeilijk. Ik heb ook al mijn eerste les Chinees gehad. Omdat mijn Japans lerares vindt dat ze me niet genoeg uitdaging kan bieden, heeft ze me  aangeraden om Chinees of Koreaans te gaan doen. Ze heeft veel kennissen in de internationale gemeenschap hier, dus ze had meteen een paar mogelijke leraren en leraressen gevonden. De Rotary heeft toestemming gegeven, dus vanaf januari hoef ik op zaterdagen niet meer naar school, maar ga ik ‘s ochtends naar een Chinese les in de buurt van het station bij mijn school.

Een van de dingen die ik wilde doen in Japan, was naar live concerten gaan van Japanse artiesten. Ik luister meestal naar Japanse pop, dus dat wilde ik graag meemaken. Een van mijn lievelingsbands (Sakanaction) kwam precies naar mijn stad toe, dus die kaartjes wilde ik per se hebben. Je kunt ze in Japan echter alleen op een bepaalde site kopen. Om 10 uur zou de kaartverkoop beginnen, en ik moest twee kaartjes hebben. Een vrienden van mijn club die ook saxofoon speelt wilde graag mee. Helaas maakte mijn mobiel geen verbinding om 10 uur, en de tickets waren binnen een minuut uitverkocht. Erg jammer. Uiteindelijk heb ik van iemand een kaartje kunnen overkopen, dus moest ik maar in mijn eentje gaan. Maar het was echt supergaaf. Normaal zijn Japanners wat ingehouden en gedragen ze zich zo netjes als mogelijk om geen last te zijn voor anderen, maar bij zo’n live concert gaat iedereen echt helemaal los. Omdat het een soort van futuristische band is was niet alleen de muziek geweldig, maar ook de lichten waren echt gaaf. Zoek maar eens op op Youtube: Sakanaction.

In de kerstvakantie ben ik eerst met mijn gastgezin naar Kobe geweest op vakantie. De eerste dag door Kobe gewandeld en overnacht in een van de mooiste hotels van Kobe. Kobe is een van de hipste steden van Japan. Het is een van de eerste havensteden van Japan geweest waardoor alles uit het buitenland als eerste daar aankwam. Het is dan ook een erg westerse plek met veel expats die er wonen. De tweede dag zijn we naar het bekendste kasteel van Japan geweest in Himeji. ‘s Avonds hebben we overnacht in een badhuis weer. De derde dag zijn we teruggegaan naar Kyoto om de dochter van mijn gastgezin te ontmoeten. Die woont daar op kamers, en moet over een tijdje de toelatingsexamens doen voor haar universiteit. We zijn met haar naar een schrijn geweest om te bidden voor goede resultaten. De kersenbloesems staan hier op sommige plekken al in bloei, zo warm is het hier nog. Sneeuw is ver te zoeken.

China Town in Kobe
China Town in Kobe
Het kasteel van Himeji: afgelopen jaar zijn de daken opnieuw wit geschilderd.
Het kasteel van Himeji: afgelopen jaar zijn de daken opnieuw wit geschilderd.

Na deze reis ben ik naar mijn andere gezin op het platteland geweest. In december is iedereen in Japan heel erg druk. Ze moeten kado’s sturen naar de mensen die hun hebben geholpen dat jaar, moeten nieuwjaarskaarten schrijven, hun werk afmaken etc. Ik heb het zelf ook druk gehad met nieuwjaarskaarten maken. Vroeger maakte iedereen die met de hand. Ik had besloten dat dit jaar ook te doen. Omdat het 2016 het jaar van de aap is, heb ik nieuwjaarskaarten opgestuurd met zelfgetekende aapjes erop. Voor mijn gastgezin heb ik een wat groter knutselwerk ook gemaakt. De mensen bedanken die je hebben geholpen wordt als heel belangrijk gezien in Japan.

De laatste week van het jaar heb ik het rustig aan gedaan. Ben een paar keer iets wezen doen met vrienden in Kyoto, ben bij wat mensen in de buurt op bezoek gegaan en heb met mijn gezin Mochi gemaakt. Dit is een soort van rijst cakeje wat ze in Japan eten bij nieuwjaar. Het is heel plakkerig, dus er stikken elk jaar een hoop oude mensen in die cakejes. Dat komt dan ook elk jaar in het nieuws. Er zijn maar weinig Japanners die Mochi ooit zelf met de hand hebben gemaakt, dus dat was een bijzondere ervaring. Met Oud en Nieuw ben ik naar de schrijn om de hoek geweest waar ik de priester goed van ken. Daar heb ik ‘s nachts geholpen met eten uit te delen, vuurwerk af te steken en met een vuurceremonie. Erg bijzonder. Veel Japanners komen rond 12 uur ‘s nachts naar een schrijn in de buurt om daar hun eerste gebed te doen. Ze trekken dan een soort van toekomstvoorspelling met lootjes en die vertelt hun dan hoe het jaar zal worden. Toen ik zo’n Omikuji (toekomstvoorspelling) trok had ik ‘gewoon geluk’, en dat vond ik niet genoeg. De tweede keer helaas ook ‘gewoon geluk’, maar gelukkig de derde keer ‘groot geluk’. Drie keer is scheepsrecht.

Alle jongeren krijgen op nieuwjaar zakjes met geld van volwassenen. Ik dus ook! En omdat ik dus nieuwjaarskaarten heb gestuurd naar alle volwassenen die me hebben geholpen ben ik nu een rijk man! Dat ga ik wel missen als ik weer terug naar Nederland ga hoor.

En wat ook nog bleek, was dat de buurvrouw van mijn gastgezin de designer is van dat mooie hotel waar ik heb overnacht in Kobe!

Mochi maken
Mochi maken

Maar ik ga stoppen met schrijven, want ik moet zo naar Osaka voor een nieuwjaarsconcert! Een mooie jaar toegewenst!

Het uitwisselingsstudenten leven

Hallo allemaal!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blog gezet heb, en er is veel gebeurd. Ik ben naar een kattencafé geweest, voor het eerst echt naar het centrum van Osaka, meerdere keren naar Kyoto, een Shinto-ceremonie ondergaan, naar Nara geweest etc. Veel te vertellen dus! Laat ik bij het begin beginnen.

Aan het begin van deze maand ben ik met een Japanse vriendin van school naar een kattencafé in Kyoto geweest. Je hebt hier in Japan allerlei soorten café’s. Café’s waar je wordt bediend door schattige meisjes in maid pakjes, robots, apen etc. Een kattencafé is een café waar je voor een uurtje of twee uur naartoe gaat om katten te aaien. De huizen in Japanse steden zijn erg klein, en vaak is het dus ook moeilijk om een huisdier in huis te nemen. Deze mensen gaan dus naar een katten- of hondencafé. Erg schattig. Helaas nemen ze wel je stoel in beslag, waardoor je de hele tijd moet staan!

Na het kattencafé
Na het kattencafé

Ik ben zoals ik al zei ook voor het eerst naar Osaka geweest. Ik ben al meer dan 10 keer naar Kyoto geweest, maar Osaka was de eerste keer. Toch verschilt het niet zo veel in tijd. Kyoto is 20 minuten met de trein, en Osaka 40 minuten. Jammer genoeg ligt Osaka buiten het Rotary District, dus aan het begin mag ik hier alleen heen samen met iemand van de Rotary. Deze keer was ik met mijn counselor gegaan. We zijn gegaan naar Japanse komedie. Het dialect van het Japans dat hier in het Kansai gebied gesproken wordt, is vooral bekend omdat alle Japanse comedians in dat dialect praten. Ik ben met hem naar het bekendste theater geweest. De humor is hier wel erg anders. Je moet veel weten over de Japanse tv-cultuur om het te begrijpen. Het gaat vaak over uitspraken van bekende mensen of over reclames. Soms was het wat moeilijk om te volgen, maar heb toch vaak hard moeten lachen. Na afloop nog naar de bekendste jongerenbuurt van Osaka geweest. Osaka is na Tokyo de grootste stad van Japan. Met bijna drie miljoen inwoners heb je toch wel het gevoel dat je in een metropool bent. Osaka is wel heel anders dan de andere steden in Japan. De mensen lopen door het rood, er ligt hondenpoep op de straat en er wordt hard geroepen.

Het neon district van Osaka
Het neon district van Osaka
Veel mensen en hoge gebouwen: Osaka
Veel mensen en hoge gebouwen: Osaka

Er wordt ook wel gezegd dat Kyoto de stad van elegantie en kleren is, en Osaka de stad van handel en voedsel. Dat was wel te zien aan alle bontgekleurde restaurants. Gelukkig mag ik in november als het goed is nog eens drie keer naar Osaka!

Deze krab beweegt!
Deze krab beweegt!

School is nog steeds erg bijzonder. Japan blijft me verbazen! Vorige week was er een check of we ons schooluniform wel goed aanhadden. Alle leerlingen werden gecheckt bij de schoolpoort of hun nagels niet te lang waren, hun sokken wel van de school waren, of je geen piercings had op gekke plekken etc! En dat een week lang elke dag! Ook is er een jongen op school die stiekem haren knipt op de toiletten. Hij wil blijkbaar kapper worden. Ik schrok nogal toen ik binnenkwam…

In de pauzes eet ik meestal samen met mijn Japanse klasgenoten. Omdat ik lessen neem met veel verschillende klassen heb ik vrienden in verschillende jaarlagen en klassen. Ik leer zo heel veel verschillende soorten Japanners kennen. Met de andere 4 uitwisselingsstudenten heb ik Japanse privélessen. Dat niveau is nog niet zo heel hoog dus ben ik in die uren meestal bezig met zelfstudie. De lerares maakt wel tijd voor mij vrij zodat we tv-programma’s kunnen kijken, de krant kunnen lezen of samen teksten schrijven over moeilijk politieke kwesties. Deze zondag ben ik op stap geweest met de lerares en de andere uitwisselingsstudenten van school. We zijn naar Japans theater gaan kijken in Kyoto. Vorige keer heb ik Kabuki gekeken (dat komt uit de Edo-periode, ongeveer tussen 1600 en 1850). Deze zondag zijn we naar Nou (rond de 15e eeuw). Heel bijzonder toneel met trage bewegingen, en erg oud Japans. Gelukkig hadden we de tekst bij de hand zodat we er toch nog iets van konden bakken.

Na het theater nog naar een heel mooie tempel geweest
Na het theater nog naar een heel mooie tempel geweest, en ook nog eens een groep Nederlanders tegengekomen

Op mijn school zit een jongen uit Australië, een meisje uit België, een meisje uit Norwegen en een jongen uit Hawaii. We zijn dus met zijn vijven. Alleen het meisje uit België (met Nederlands als moedertaal) is ook van de Rotary. Ik zie haar dus eigenlijk wel elke dag! Met de andere studenten van de Rotary die in mijn district zitten ga ik ook wel eens leuke dingen doen. Zo ben ik laatst Takoyaki (inktvis pasteitjes) wezen eten met een Mexicaanse uitwisselingsstudent, en naar een prachtige tempel in Uji geweest met een jongen uit Denemarken. Je leert zo erg veel over de wereld! De andere uitwisselingsstudenten en Japanners zijn ook benieuwd naar mijn land, zo ik leer ook veel over mijn eigen land. Als je zo lang in het buitenland zit merk je wel wat goed is aan je eigen land.

DSC01278
Een schrijn met heel veel van dit soort rode poorten. Die weren slechte geesten af. Er stonden er meer dan duizend, die je leiden tot de top van de berg. Dat duurt wel meer dan een uur!

Met de broer van mijn gastmoeder ben ik op stap geweest naar Nara. Dat was de hoofdstad van Japan in de achtste eeuw. Hij weet heel veel van Japanse geschiedenis dus we hebben de hele dag daarover gepraat. Erg interessant. Dit weekend ga ik weer met hem naar Nara, maar deze keer naar een andere plek.

Het oudste gebouw van de wereld in Nara, Houryuuji

Het oudste gebouw van de wereld in Nara, Houryuuji

Met de uitwisselingen uit België en Denemarken. De tempel op de achtergrond staat op het muntje van 10 Yen
Met de uitwisselingen uit België en Denemarken. De tempel op de achtergrond staat op het muntje van 10 Yen

Met mijn gastgezin is het ook erg leuk. Op dagen dat ik naar Rotary bijeenkomsten ga ben ik meestal een nachtje op het platteland, maar eigenlijk ben ik voor de rest altijd in de stad. Dit weekend ga ik weer naar een Japans badhuis met hen, en in de kerstvakantie op vakantie voor een paar daagjes naar Kobe en de bergen. Ik word ook meegenomen naar allerlei concerten binnenkort (bijvoorbeeld de Mattheus Passion van Bach!). En mijn verjaardag komt ook steeds dichterbij, dan ga ik naar Universal Studios Japan.

Taart omdat ik twee maanden bij mijn gastgezin in huis woon!
Taart omdat ik twee maanden bij mijn gastgezin in huis woon!

Ik ben ook meegenomen naar een Shinto ceremonie zodat ik dit jaar veilig af kan maken in Japan. Een priester heeft de demonen van ons drieën (gastmoeder, gastbroertje en ik) weggehaald, en de auto (een porsche) ook gereinigd. Erg bijzonder hoe Japanners omgaan met religie. Je hebt in Japan twee grote religies: Boeddhisme en Shinto. Boeddhisme is rond de zevende eeuw uit China naar Japan gekomen en is ook een grote politieke rol gaan spelen. Shinto was de oorspronkelijke religie, maar werd pas Shinto genoemd sinds de Showa periode (die van de tweede wereldoorlog). Shinto was immers overal in Japan anders, en kon niet echt als eenzelfde religie beschouwd worden. In de oorlog is Shinto gebruikt om eenheid te creëren onder de Japanners. De keizer was een God, en men moest vechten voor het heilige land Japan. Shinto werd een staatsgodsdienst. Na de oorlog is dit door Amerika afgeschaft, en nu is het vooral bijgeloof. Boeddhisme is vooral belangrijk bij begrafenissen (bij Boeddhisme is er immers reïncarnatie, dus je kunt het best op een Boeddhistische wijze begraven worden). Ik ben ook bevriend geraakt met de hoofdpriester van de Schrijn (woord voor een tempel van het Shintoïsme) in de buurt van het huis van mijn andere gezin op het platteland. Die neemt me ook naar veel plekken mee en leent me allerlei boeken. Erg interessant om van een professional te horen over Japanse religie.

Een spreuk van de priester
Een spreuk van de priester

Ik houd jullie op de hoogte!

 

Veel te vertellen!

Een maand is nu ongeveer voorbijgegaan sinds ik in Japan ben,  en er is veel gebeurt. Laat ik verder gaan waar ik gebleven was.

Aan het begin van deze maand ben ik met de vier andere uitwisselingsstudenten naar Kyoto geweest. Deze keer naar de Kiyomizu-dera: misschien wel de mooiste plek waar ik tot nu toe ben geweest. We zijn al een gezellig groepje geworden. Na afloop ben ik met mijn gastgezin in een superchique restaurant wezen eten in het station van Kyoto. Met prachtig uitzicht op de Kyoto Tower!

De tempel van Kiyomizu
De tempel van Kiyomizu
Mooi uitzicht!
Mooi uitzicht!
Naast de tempel van Kiyomizu staat de tempel van de liefde: hier moet je terwijl je je handen voor je ogen houdt een afstand lopen tussen twee grote stenen. Als dit je lukt (mij lukte het!) staat de liefde op je te wachten. Ik ben benieuwd...
Naast de tempel van Kiyomizu staat de tempel van de liefde: hier moet je terwijl je je handen voor je ogen houdt een afstand lopen tussen twee grote stenen. Als dit je lukt (mij lukte het!) staat de liefde op je te wachten. Ik ben benieuwd…

De dag erna ben ik naar de film en Karaoke geweest met mijn Japanse vrienden uit mijn klas. Bij Karaoke huur je voor heel weinig geld een kamer en ga je liedjes zingen terwijl je allemaal hapjes besteld. Ik weet niet hoe het komt, maar Japanners kunnen erg goed zingen. Er zit een soort van metertje bij de Karaoke dat je verteld hoe vals of goed je zingt. Gelukkig viel dat wel mee.

Maandags ben ik naar Kabuki geweest met mijn gastgezin. Een oude variant van Japans theater. Erg indrukwekkend, maar mocht helaas geen fotos maken. Helaas was het Japans zo oud dat ik er maar weinig van kon verstaan. Woensdag was er een typhoon, dus hoefde ik niet naar school. Ben weer naar de bios geweest!  Deze keer een Japanse actiefilm.

Op school wordt het ook steeds leuker. Kan al een beetje saxofoon spelen, heb al veel vrienden, en heb zelf vakken mogen kiezen. Zo volg ik de Japans lessen die de Japanners zelf ook volgen, alle kunstvakken (waaronder zang, waarbij ze allerlei Japanse popliedjes doen die ik zo mee kan zingen, omdat ik die in Nederland ook luisterde) , etc. Afgelopen week was het cultuurfestival op school, her grootste evenement van het jaar. Op mijn school, Ritsumeikan, is een van de grootste van heel Japan. Alle klassen deden toneelstukjes (ik mocht het licht doen),  er waren bands, op de muren van de school was project mapping (google het maar eens) en als afsluiting een prachtige vuurwerk show. Ongeveer 10 meisjes die ik niet kende wilden met me op de foto.

Mijn school
Mijn school
Een podium in de binnentuin waar bands optraden
Een podium in de binnentuin waar bands optraden

Het weekend na de Karaoke was er een enorme Rotary bijeenkomst in Takashima met dit jaar als thema: de Rotary jeugduitwisseling. Er waren 400 man aanwezig. Nu bleek het dat ik ook een spreker was ! Ik stond zelfs in her boekje dat uitgedeeld werd. Blijkbaar de eerste keer dat een buitenlander sprak. Ik was een van de weinigen die niet wist dat ik zou spreken. Geen voorbereiding dus! Toch vijf minuutjes in het Japans volgekletst. Was redelijk eng. Kreeg er wel een 10000yen voor. Een uurloon dus van ongeveer 800 euro. Geen probleem hoor! De dag erna heb ik geholpen bij de jeugdvariant van Rotary: Rotaract. Heel anders dan de gewone Rotary.

Mijn counselor!
Mijn counselor!

DSCF6239 DSCF6237

De week na het cultuurfestival op school ben ik met mijn gastgezin naar de Japanse alpen geweest. Het was Silver Week, oftewel 3 feestdagen en het weekend volgen achter elkaar, wat een korte vakantie betekent. Twee Japanse badhuizen bezocht, de bergen beklommen, heerlijk gegeten (waaronder rauw paardenvlees) en naar een van de bekendste sterrenkijk plekken geweest in Japan. Jammer genoeg hebben we maar 4 sterren gezien omdat het zo bewolkt was.

Met mijn nieuwe broertje
Met mijn nieuwe broertje
De zonsopgang (6 uur 's ochtends, vanuit een karretje dat je naar de top van de berg brengt)
De zonsopgang (6 uur ‘s ochtends, vanuit een karretje dat je naar de top van de berg brengt)

School in Japan is (net als veel andere dingen hier) heel anders dan in Nederland. Iedereen heeft schooluniform, dezelfde vakken, en je hoeft je niet te verplaatsen tussen lokalen. Elk begin van de les doe je een groet naar de leraar (‘KIRITSU’: opstaan, ‘ REI’ : buigen). Als je de lerarenkamer binnenkomt moet je je naam, nummer en klas roepen en zeggen dat het je spijt dat je zo onbeleefd durft te zijn de lerarenkamer binnen te gaan. Gym is ook erg anders. Eerst marcheer je over het veld, en dan doe je de opwarm dans van de school (hilarisch!). Voor de rest zijn de lessen wat minder diepgaand dan ik gewend ben op het stedelijk. Bij Engels zijn ze bijvoorbeeld alleen maar bezig met woordjes stampen en weinig met echt spreken. Ook is wereldgeschiedenis vooral het onthouden van namen, hoofdsteden en jaartallen. Japanse geschiedenis en Japanse taal is daarentegen erg interessant. Echt zelf denken en proberen dat in woorden om te zetten. Heb een 10 gehaald voor mijn eerste kleine Japanse geschiedenis toets over de Japanse grondwet van voor de tweede wereldoorlog!

Het weekend na mijn kleine vakantie ben ik naar een tentoonstelling van de Belgische kunstenaar Magritte geweest, (weer) in Kyoto. 130 werken verzameld uit meer dan 30 landen. Een aanrader, ook al is Kyoto misschien wat ver weg. Normaal val je als buitenlander hier erg op, maar in Kyoto valt dat mee. Op elke hoek van de straat zie je namelijk wel een Amerikaanse toeristenfamilie met een kaart in hun handen.

Na de tentoonstelling nog even deze tempel bezocht!
Na de tentoonstelling nog even deze tempel bezocht!

Op zondag was het eerste Rotex event. Rotex is de organisatie van de uitwisselingsstudenten die alweer teruggekeerd zijn in hun eigen land. Die organiseren uitjes voor de uitwisselingsstudenten die in hun land zijn. We hadden een picnic in een park in Kyoto. Erg gezellig.

11137150_896841270392252_2841409523212908474_n

Purikura! Populair onder jongeren: je maakt een foto in een speciaal fotohokje dat voor jou de foto bewerkt. Het resultaat is niet al te fraai.
Purikura! Populair onder jongeren: je maakt een foto in een speciaal fotohokje dat voor jou de foto bewerkt. Het resultaat is niet al te fraai.

De toekomst ziet er ook mooi uit. Ga binnenkort naar een kattencafe, Osaka, een concert van een band waar ik fan van ben, etc. Ik houd jullie op de hoogte!

De eerste week

Hallo allemaal!

Het is nu een week geleden dat ik in Japan aan ben gekomen, en ik heb (naar mijn gevoel) al veel meegemaakt. Laat ik maar bij het begin beginnen.

Zaterdag

Na een lange reis in het vliegtuig kwam ik aan op Kansai International. Mijn scherm in het vliegtuig was al vastgelopen na 2 uur en daar konden ze niks aan doen, dus heb ik mezelf vermaakt door te slapen. In het vliegtuig zaten zowat alleen Japanners, dus ik had het gevoel dat ik al in Japan was. Volgens mij waren de stewardessen blij een Nederlands gezicht te zien, want ze kwamen vaak langs om even te kletsen. De aankomst was erg leuk. Ik werd opgewacht met spandoeken! Ik heb toen kennis gemaakt met de gastfamilies en de counselor van de Rotary club die me ontvangt (hij is verantwoordelijk voor mij) en ben daarna met de familie Soba (een soort koude noedels die je doopt in een sausje, je krijgt er ook gefrituurde groente en garnalen bij) wezen eten. Op de dag dat ik aankwam was het Jizo-bon, een Japans feest dat samen met de andere mensen uit de buurt gevierd wordt in een lokale boeddhistische tempel. Eerst werden de wensen van alle inwoners van de buurt verbrand door een monnik, en daarna kon het feest beginnen.

Mijn gastvader maakte op het feest (erg lekkere) Yakisoba, gebakken noedels met groente. Er werd veel gekletst (alle Japanners zo’n beetje waren dronken) en spelletjes gedaan zoals bingo.

Bij het boeddhistische ritueel doet iedereen zijn schoenen uit.
Bij het boeddhistische ritueel doet iedereen zijn schoenen uit.
Het feest kan beginnen!
Het feest kan beginnen!

Zondag

Zondag ben ik op pad gegaan met mijn (superlieve) gastmoeder. We gingen eerst Italiaans eten in Otsu (een uurtje van het dorp waar ik woonde) en daarna met haar vriendinnen naar Omi Jingu, een tempel waar een prijsuitreiking voor kalligrafie was. Mijn gastmoeder had een van de grootste prijzen. Daarna zijn we nog naar Miidera geweest, een andere belangrijke tempel daar in de buurt. ‘s Avonds was met de hele familie een groot welkomstfeest. De kinderen van mijn gastouders (die zijn al boven de 20) en hun echtgenoten/echtgenotes en kinderen waren ook gekomen. We hebben toen een soort van sushi-buffet gegeten, met nog veel meer ander soort eten.

Kalligrafie met de dames!
Kalligrafie met de dames!
Zo kun je mijn omgeving wel samenvatten: bergen en rijstvelden
Zo kun je mijn omgeving wel samenvatten: bergen en rijstvelden

Maandag

Maandag zijn we naar Ise-jingu geweest. Dat is de belangrijkste schrijn (shinto-tempel) van Japan. De god van de zon (voorouder van de keizer) wordt daar aanbeden, en is de plek waar Japan ontstaan is. Ze schrokken nog al van mijn kennis van de cultuur volgens mij, dus hadden ze de shinto-priester uit de buurt uitgenodigd, zodat hij mijn moeilijke vragen kon beantwoorden. Dat was erg interessant. Kreeg ook nog eens een aantal kado’s van hem. Daarna zijn we naar het stadhuis geweest voor mijn registratie. Ze hadden ook gevraagd of ik mocht stemmen, maar dat mocht helaas niet. Daarna heeft de priester me rondgeleid in het stadhuis, en heb ik ook een aantal professionals op het gebied van Japanse geschiedenis ontmoet die daar werken. Een hotel wat vroeger in het dorp (Koka) stond, was ook een populaire plek onder de Nederlanders van de VOC die als enige nog handel mochten drijven in Japan. Ik kreeg een boek te zien met een lijst van alle gasten die er ooit waren geweest, en daar stonden inderdaad heel wat Nederlanders tussen.

Hierna zijn we naar het Ninja huis geweest. Koka (het dorp waar ik de eerste week woon) is bekend omdat de Ninja families daar vandaan komen. Het Ninja huis is een huis waar vroeger de families woonden die de kunst van Ninjutsu beoefenden. Een heel bijzonder huis: allerlei vallen en geheime wegen om te ontsnappen. Belangrijke mensen die het gevaar liepen om vermoord te worden, werden in het geheim in dat huis gestopt met de Ninja om hem te beschermen. Als de vijand dan toch zou komen, zou hij allerlei manieren hebben om te ontsnappen.

‘s Avonds was er een groot welkomstfeest in een restaurant van een van de leden van de Rotary club. Super lekker en gezellig. Een baas van een vuurwerkfabriek zit ook in de Rotary club, dus na afloop hebben we heel wat vuurwerk afgestoken (want dat mag elke dag in Japan!).

De heilige brug naar het heiligste heiligdom van Japan
De heilige brug naar het heiligste heiligdom van Japan
Mooi hoor!
Mooi hoor!
Normaal was je je handen bij een schijn met een schepje bij een fontein, maar bij deze schrijn stroomt toevallig een heilige rivier waar je je handen in kunt wassen
Normaal was je je handen bij een schijn met een schepje bij een fontein, maar bij deze schrijn stroomt toevallig een heilige rivier waar je je handen in kunt wassen
Het Ninja-huis
Het Ninja-huis
Feestje
Feestje

Dinsdag

Dinsdag was mijn eerste Rotary-bijeenkomst. Die zijn in Japan heel anders. Voor de bijeenkomst begon ben ik met mijn gastvader en een vriendin van hem die me graag wilde ontmoeten (en die me een hele zak met kado’s heeft gegeven) naar een winkel waar ze pakken verkopen geweest. De mevrouw van de winkel wilde me ook blijkbaar graag ontmoeten, en had me groene thee koekjes gegeven (mijn lievelings). Een pak is toen speciaal op maat gemaakt voor me voor de Rotary-bijeenkomsten. De Rotary bijeenkomst begon met het zingen van een aantal liedjes, waaronder het zogenaamde ‘clublied’. Ik moest me even voorstellen, de vlag overhandigen van mijn club, en daarna kreeg ik een Japans mobiel (een lid van de club is baas van een Tsutaya winkel, waar ze mobiels verkopen, en heeft me het nieuwste model gegeven dat nog niet eens verkocht wordt!). Veel mensen vielen in slaap tijdens de presentaties… Hierna ben ik op bezoek geweest bij de opa en oma van het andere gastgezin (dat in Otsu woont, waar ik verblijf op dagen dat ik naar school ga). Ze hadden een speciale taart voor me gemaakt waar ‘welkom Floris’ op stond. ‘s Avonds ben ik gaan eten bij de oudste zoon van mijn gastouders. Zijn vrouw had Hollandse stamppot gemaakt! Precies wat ik niet mis aan Nederland!

Lekker!
Een zoet welkom!
Nederlands eten!
Nederlands eten!

Woensdag

Woensdag ging ik voor de tweede keer naar mijn school (ik was in Mei al een keer geweest), deze keer echt als leerling. Het begon met een lerarenbijeenkomst. We (ik, en de andere 3 uitwisselingsstudenten) moesten ons voorstellen in het Japans aan alle (stuk of 50) leraren. Hierna was er een grote bijeenkomst in de gymzaal van 900 man. Eerst een paar keer opstaan en buigen voor de directeur, waarna een lange, lange speech volgde. Hierna waren wij aan de beurt. Een Japanse verhaaltje over onszelf voor 900 man. Gelukkig was het zo voorbij. Hierna kregen we vanalles over regels te horen, mochten we de eerste echte lessen bijwonen, en daarna een schooluniform passen. Ik denk dat het schooluniform deze week nog aankomt. Voorlopig moet ik het maar doen met mijn pak. Na school ben ik verhuisd naar mijn nieuwe gezin. Daar heb ik een broertje van 13, een hond en een gastmoeder. Vanaf daar vertrek ik elke dag naar school. De school is trouwens heel streng, dus je mobiel gebruiken is verboden. Ik kan dus ook geen foto’s plaatsen van school.

Donderdag en vrijdag 

Donderdag en vrijdag ben ik ook naar school geweest. Gewoon om wat lessen te volgen (die ik grotendeels begrijp, behalve scheikunde en natuurkunde) en de prive docent Japans te ontmoeten. Een echt superlieve mevrouw. Vrijdags ben ik na school naar de Japanse cultuur club geweest. In Japan zitten alle leerlingen na school nog in een club (die bij de school hoort). Je kunt uit vanalles kiezen: sport, cultuur, science etc. Bij de Japanse cultuurclub doen ze vooral theeceremonie en spelletjes. Erg relaxt, maar ik ben toch nog maar even verder gaan kijken. Vrijdag zijn we met het gezin naar een superchique restaurant geweest in het Biwako Hotel, waar ook de Japanse kroonprins is wezen eten (ooit). Heel mooi uitzicht op het meer.

Zaterdag

Zaterdag ben ik zelf naar Kyoto geweest met de trein. Eerst gelopen naar een bekende tempel (Touji) en daarna met de metro naar Shijo-doori, de grote winkelstraat van Kyoto. Ook Kyoto is een enome stad. Nijmegen is er niks bij. Bovendien is het een heel mooie stad, met een lange geschiedenis. Je kunt er zo vaak heen als je wilt, je zult toch weer nieuwe dingen kunnen ontdekken.

Prachtig!
Prachtig!
Het gigantische station van Kyoto, je kunt hier echt verdwalen!!
Het gigantische station van Kyoto, je kunt hier echt verdwalen!!
De toren van Kyoto!
De toren van Kyoto!

Zondag 

Zondag was de introductie voor de Rotary studenten. Alle 11 de studenten waren aanwezig, en we kregen de regels uitgelegd en de planning voor het komende jaar. Ik mocht meehelpen vertalen voor de andere studenten. ‘s Avonds ging ik weer naar het andere gezin (op het platteland, in Koka), want daar was hun andere zoon helemaal uit Nagoya (hij werkt voor Toyota) thuisgekomen omdat hij me wilde ontmoeten. En hij had natuurlijk kadootjes bij!

Maandag

Vandaag is het maandag. Ik ben naar school geweest, en ben gaan kijken naar de Band club (een orkest). Ik heb een stuk of 7 instrumenten geprobeerd, en denk dat deze club wel bij me past. Het zijn vooral blaasinstrumenten, dus ik moest nogal moeite doen om er uberhaupt geluid uit te krijgen (dat is moeilijker dan je denkt). Maar ze vonden dat ik er gevoel voor heb, omdat het normaal heel lang duurt voordat er geluid uit komt. Ik denk dat het Trombone of Saxofoon wordt,

Een drukke week gehad dus! Ik houd jullie op de hoogte.

Daar gaan we dan…

Hallo allemaal!

Na een lange zomervakantie (ongeveer drie maanden) is het morgen echt tijd om te vertrekken. De reis waar ik zolang op gewacht heb gaat beginnen. Morgen om 14:40 vertrek ik vanaf Schiphol. Rond half 9 ‘s ochtends de volgende dag kom ik aan op Kansai International Airport, in Osaka.

De eerste week zal ik in het dorp Kōka wonen, in de buurt van het grootste meer van Japan. Dit is het Japanse platteland, dus ik ben benieuwd. Op woensdag de 26e ga ik de eerste dag naar school. Ik moet me dan voorstellen voor de hele school en daarna mag ik mijn schooluniform passen. Hopelijk hebben ze er een in mijn maat.

Japan

Op zondag is er dan een bijeenkomst (ik denk in Kyoto) van alle uitwisselingsstudenten die dit jaar in mijn district zitten. Ik zit echt in een prachtig district. De grote stad Osaka ligt op een uur afstand, en de historische steden Kyoto en Nara liggen ook dichtbij. Allebei deze steden zijn lang de hoofdstad van Japan geweest, en zijn nu bekend vanwege de tempels en natuur.

Na deze bijeenkomst verhuis ik naar de stad Ōtsu. Met ruim 300.000 bewoners een redelijk grote stad (bijna twee keer zo groot als Nijmegen). Vanaf deze stad zal ik elke ochtend met de trein naar Moriyama gaan, waar mijn school ligt.

De rode stip is mijn school. De groene stip mijn adres op het platteland, en de blauwe stip mijn adres in de stad waar ik de meeste tijd zal zijn.
De rode stip is mijn school. De groene stip mijn adres op het platteland, en de blauwe stip mijn adres in de stad waar ik de meeste tijd zal zijn.

Op school kom ik in klas 2 (de 5e in Nederland). Daar volg ik alle lessen in het Japans: klassiek Japans, geschiedenis, maatschappij etc. Ik ben erg benieuwd hoe dat zal zijn.

Ik zal ook af en toe naar bijeenkomsten gaan van de Rotary club. Dat is de club die mij uitzendt naar Japan en ook ontvangt dus in Japan. De club die mij ontvangt is de Minakuchi Club. Voor hen mag ik ook een presentatie over Nederland doen.

Omdat ik de hoofdprijs had gewonnen bij de Japanese Public Speaking contest georganiseerd door de Japanse ambassade, mocht ik in mei (een dag na mijn laatste eindexamen) al een kijkje nemen in Japan. Toen ben ik zelf met het vliegtuig naar Tokyo gegaan, en ben vanaf daar met de trein en bus naar Nagoya gereisd (ook te zien op het kaartje hierboven). Daar heb ik een geweldige week beleefd met een fantastisch gastgezin. Toen ben ik ook een dagje op bezoek geweest in het gebied waar ik nu een jaar zal zijn. Ik ben al op mijn school geweest en heb al de gastgezinnen ontmoet.

Ook Nagoya is een enorme stad. Met bijna 3 miljoen bewoners een van de grootste steden van Japan. Van het station naar het stadscentrum lopen duurt al meer dan een uur.
Ook Nagoya is een enorme stad. Met bijna 3 miljoen bewoners een van de grootste steden van Japan. Van het station naar het stadscentrum lopen duurt al meer dan een uur.
Maar als je iets verder uit het centrum gaat, kom je al gauw op rustgevende en prachtige plekken.
Maar als je iets verder uit het centrum gaat, kom je al gauw op rustgevende en prachtige plekken.
Dit is het meer waar ik een jaar lang aan zal gaan wonen. Een foto die ik heb genomen vanaf het Nagahama kasteel
Dit is het meer waar ik een jaar lang aan zal gaan wonen. Een foto die ik heb genomen vanaf het Nagahama kasteel
De school waar ik naartoe zal gaan.
De school waar ik naartoe zal gaan.

Na veel Japanners ontmoet te hebben, veel nieuwe Japanse gerechten geproefd te hebben, en de omgeving goed verkend te hebben in Nagoya was het tijd om terug naar Tokyo te gaan. Daar heb ik drie nachten in een hotel overnacht. Zelf heb ik daar alle plekken bezocht die ik graag wilde zien. Maar Tokyo is natuurlijk veel te groot om in 2 dagen en een avond helemaal te zien. Lijkt me ook een superstad om later in te wonen namelijk…

Een van de vele poorten van het Meiji-heiligdom. Een park waarbinnen je niks merkt van de drukte van de grote stad.
Een van de vele poorten van het Meiji-heiligdom. Een park waarbinnen je niks merkt van de drukte van de grote stad.
De boulevard van het centraal station naar het Keizerlijk Paleis.
De boulevard van het centraal station naar het Keizerlijk Paleis.
Op 300 meter hoog, vanuit de Tokyo Tower
Op 300 meter hoog, vanuit de Tokyo Tower
De Tokyo Tower.
De Tokyo Tower.
Een tempel die (helaas) vaak in het nieuws is: de Yasukuni-schrijn
Een tempel die (helaas) vaak in het nieuws is: de Yasukuni-schrijn
Winkelen en uitgaan kun je natuurlijk ook heel goed in de grootste stad van de wereld!
Winkelen en uitgaan kun je natuurlijk ook heel goed in de grootste stad van de wereld!

Nadat ik weer terug in Nederland was, heb ik het laatste (en moeilijkste) examen Japans afgelegd. Ik wacht nog op de resultaten, maar ben nu definitief klaar om te vertrekken.

Ik houd jullie op de hoogte!

Konnichiwa

Konnichiwa allemaal!

Ik ben Floris. Op dit moment heb ik net mijn examens achter de rug op het Stedelijk Gymnasium Nijmegen. Maar vanaf augustus ben ik niet meer hier, in Nederland. Dan ga ik voor 11 maanden op een verre reis: een reis naar Japan.

Al vier jaar ben ik geïnteresseerd in de Japanse taal en cultuur. Het fascineert me hoe het oude – denk aan het wassen van je handen bij een tempel, je nieuwe auto door een monnik laten reinigen voordat je erin gaat rijden – en het nieuwe – denk aan robots, Tokyo vol neon-lichten etc. – nog zo prachtig samengaan. Het Japanse volk heeft een mysterieuze cultuur met veel tegenstellingen. Drie jaar geleden ben ik begonnen met Japans te leren. Ondertussen heb ik meegedaan aan internationale examens, en heb ik ook een wedstrijd mogen winnen van de ambassade. Hierdoor ben ik 2 weken terug alvast een keer naar Japan gegaan. Daar zal ik een aparte blog over schrijven.

Ik ga vanaf augustus voor elf maanden wonen bij twee gezinnen. Eentje in de vakanties, en eentje voor als ik naar school ga. School?! Ja, ik ga gewoon naar school. Nog steeds de middelbare, maar wel de Japanse. Een schooluniform dus. Ik ga gewoon in het Japans school volgen tussen de Japanners. Deze reis wordt mogelijk gemaakt door de organisatie van Rotary, dus ik zal ook vaak op bezoek gaan bij de Rotary club die mij ontvangt.

Mijn school is de Ritsumeikan Moriyama middelbare school. Dit ligt in het Kansai-gebied, waar ook Kyoto en Osaka liggen. Ik zal het meeste van mijn tijd doorbrengen in Otsu. Deze grote stad ligt onder het Biwa-meer, het grootste meer van Japan.

Als je wilt weten wat ik allemaal mee ga maken vanaf augustus, lees dan op deze site al mijn avonturen. Vragen zijn ook altijd welkom.