Ten eerste, gelukkig nieuwjaar iedereen! Ik ben nu al bijna op de helft van mijn exchange, en de tijd gaat veel te snel. Ik heb de afgelopen twee maanden bijna geen tijd gehad om een blog te schrijven, dus zal ik hierbij een samenvatting proberen te geven van wat er allemaal gebeurd is.

November was een erg leuke maand. Het begon met de eerste Rotary-trip. We hebben dit jaar twee tripjes met alle studenten van mijn Rotary (dat zijn er 12). De eerste trip was de Hiroshima trip, en de tweede is de Tokyo-trip. We zijn met de bus naar het westen van Japan gereden. Erg gezellig zo met zijn allen. De eerste dag hebben we de Izumo-schrijn bezocht (een erg belangrijk heiligdom in Japan), de tweede dag zijn we naar Miyajima geweest, een eiland dichtbij Hiroshima met een schrijn (een soort van tempel, maar dan niet Boedhistisch maar van het Japanse Shinto-geloof) in de zee. De laatste dag zijn we met een klein soort speedbootje naar het centrum van Hiroshima gegaan. Erg leuk en verfrissend, want we mochten op het dek staan. We moesten af en toe wel bukken om onze hoofden niet te stoten tegen een van de lage bruggen. Hiroshima was erg bijzonder. Omdat we een guide bij ons hadden, kregen we veel te weten over hoe erg het wel niet was. Het park is erg mooi, maar er zijn toch wat nare dingen te zien: een heuvel die is gemaakt van botten van mensen waarvan ze het dna niet meer konden achterhalen bijvoorbeeld. We hebben allemaal een kraanvogel gevouwen en die bij het heiligdom opgehangen. Dat doen ze hier, voor de wereldvrede. Het museum was nog veel heftiger. Ze hadden daar een bijvoorbeeld een stuk muur waarop je nog de schaduw kon zien van iemand die daar tot kool was veranderd, glasscherven die uit lichamen zijn gehaald, verkoolde nagels en dergelijke. Omdat de andere uitwisselingsstudenten nog geen Japans kunnen, was ik vertaler Japans- Engels voor drie dagen. We hebben beide nachten overnacht in een Onsen, waar ik misschien al wel eerder over heb geschreven. Dat is een Japans badhuis. Ik ben ondertussen al wel naar meer dan tien verschillende badhuizen geweest hier. Ik word hier erg verwend door mijn gastgezin. Ik heb zelfs soms dat we ‘s avonds na school naar een Onsen gaan, daar overnachten, en dan de volgende dag gewoon weer naar school gaan.

Het monument voor de vrede van Hiroshima. In de verte zie je het gebouw waarbij de bom is ontploft. Dat gebouw bestaat nog.
Het monument voor de vrede van Hiroshima. In de verte zie je het gebouw waarbij de bom is ontploft. Dat gebouw bestaat nog.
Mijn kraanvogel
Mijn kraanvogel
Mijn nieuwe Japanse outfit
Mijn nieuwe Japanse outfit

Voor de rest heb ik in november nog mijn verjaardag gevierd. De dag erna heb ik vrij mogen nemen van school en zijn we naar een van de grootste pretparken van Japan geweest: Universal Studios Japan. Mijn gastgezin had speciale kaartjes gekocht, en als je die hebt hoef je niet meer in de rij te staan bij attracties. Het was ook nog eens een gewone schooldag, dus ik ben in bijna alle attracties wel geweest. Evelien, een belgische uitwisselingsstudenten die ook naar mijn school gaat, was ook mee met haar gastgezin. Was erg gezellig.

De Harry Potter attractie
De Harry Potter attractie

Voor mijn verjaardag heb ik ook nog enorm veel kado’s gekregen. Mijn eigen Yukata (een kimono voor in de zomer), een mooie Japanse waaier, mooie eetstokjes, Japanse strips, boeken etc. En als klap op de vuurpijl kwamen er ook nog eens drie grote pakketten aan uit Nederland. Een van mijn ouders en twee van mijn vrienden. Vol met sinterklaassnoep, cd’s, een prachtige horloge en een opblaasbaar schaap.

Voor de rest ben ik in november nog met vrienden naar Karaoke geweest, een paar musea, ben met alle uitwisselingsstudenten van mijn school en onze lerares Japans naar Osaka geweest, etc. Ik plan bijna elke maand samen met onze lerares Japans een soort van Japanse cultuur onderzoek trip. In november zijn we dus heel Osaka rondgegaan (het Osaka kasteel beklommen, het grootste gebouw van Japan opgegaan, gewinkeld in het zuiden van Osaka), en in januari gaan we waarschijnlijk Zen doen bij een oude tempel in de bergen.

Het kasteel van Osaka
Het kasteel van Osaka
Wat een lol
Wat een lol

Voor de rest was in november de eerste toetsweek op school. Alle lessen op school zijn in het Japans, dus ook de toetsen. De andere uitwisselingsstudenten hadden ze geluk: zij hadden alleen Engels. Ik moest een report schrijven in het Japans, twee Engels toetsen maken, de wiskunde toets maken en de toets van Japanse geschiedenis doen.  De toets van Japanse geschiedenis was het moeilijkst. Ik volg Japanse geschiedenis met de examenklas. Het ging over de periode 1890 tot 1440. Oftewel een van de spannendste periodes in Japan met de oorlogen tegen Rusland en China. Ik mocht geen woordenboek gebruiken, en de lerares had me van te voren al verteld dat ze me gewoon een cijfer zal geven alsof ik een Japanner ben.  Dat ik het zonder woordenboek moest doen betekende ook dat ik dus alle tekens uit mijn hoofd moest kunnen schrijven. Japans heeft twee eenvoudige schriften, en een moeilijk schrift dat uit China komt met duizenden tekens. De meeste Japanners kunnen er zo’n beetje 2500 lezen en 1500 schrijven. Ik kan er wel 2500 lezen, maar voordat ik naar Japan kwam heb ik bijna nooit geoefend met schrijven. Als je deze tekens niet gebruikt, maar het in het makkelijke Japanse schrift opschrijft krijg je geen punten. Hier heb ik dus ook uiteindelijk best wel wat tijd in moeten steken. Uiteindelijk heb ik meer dan 20 punten (van de honderd) boven het gemiddelde gescoord. En voor Engels het hoogste van de jaarlaag. Zelf studeer ik nu veel oud Japans. Vanaf het volgende semester zijn daar lessen over op school, maar voorlopig moet ik het nog met zelfstudie doen. De grammatica is helemaal anders dan het Japans van nu dus het is nogal lastig. Van mijn Japans lerares heb ik een woordenboek gekregen van oud Japans, en van de priester van een schrijn in de buurt van het huis van mijn andere gastgezin krijg ik zijn collectie oude werken. Dat zijn ongeveer 50 dikke pillen met alle teksten in het oud Japans die nog overgebleven zijn. Hoe ga ik dat ooit meekrijgen terug naar Nederland…

In december ben ik weer op allerlei plekken geweest. Naar een Pokemon Gym in Osaka bijvoorbeeld. Een interactieve speelhal helemaal in de stijl van Pokemon. Echt supergaaf. Op de plek waar vroeger de wereldtentoonstelling van Osaka was staat nu het grootste winkelcentrum van Japan, een 4D bioscoop (waar ik een horrorfilm heb gekeken) een dierentuin en dus die Pokemon Gym. Ik begin ook Kyoto steeds beter te leren kennen. Ik ga daar met vrienden vaak heen, en ga daar soms zelf wandelen. Ik zit toch wel op een van de mooiste plekken van Japan. Kyoto staat bekend om zijn vele tempels en andere historische plekken. Het is honderden jaren de hoofdstad van Japan geweest. De keizer heeft er gewoond tot in de 19e eeuw. Buiten de historische plekken is het ook een superhippe stad. Het telt niet voor niets de meeste studenten van heel Japan. Leuke restaurantjes, hippe winkels, live houses: je hebt er echt alles.

De Pokemon Gym, en mijn gastgezin
De Pokemon Gym, en mijn gastgezin

Bij een tempel in Kyoto

Bij een tempel in Kyoto

Mooi he
Mooi he
Hier maakt iedereen een foto van die naar Kyoto is geweest
Hier maakt iedereen een foto van die naar Kyoto is geweest
Een verlicht bamboebos vol mensen
Een verlicht bamboebos vol mensen

Met de schoolband heb ik ondertussen al een paar keer opgetreden. De laastste keer was in Otsu, de stad waar ik woon. Ik moest saxofoon spelen en dansen tegelijkertijd. Dat was moeilijk. Ik heb ook al mijn eerste les Chinees gehad. Omdat mijn Japans lerares vindt dat ze me niet genoeg uitdaging kan bieden, heeft ze me  aangeraden om Chinees of Koreaans te gaan doen. Ze heeft veel kennissen in de internationale gemeenschap hier, dus ze had meteen een paar mogelijke leraren en leraressen gevonden. De Rotary heeft toestemming gegeven, dus vanaf januari hoef ik op zaterdagen niet meer naar school, maar ga ik ‘s ochtends naar een Chinese les in de buurt van het station bij mijn school.

Een van de dingen die ik wilde doen in Japan, was naar live concerten gaan van Japanse artiesten. Ik luister meestal naar Japanse pop, dus dat wilde ik graag meemaken. Een van mijn lievelingsbands (Sakanaction) kwam precies naar mijn stad toe, dus die kaartjes wilde ik per se hebben. Je kunt ze in Japan echter alleen op een bepaalde site kopen. Om 10 uur zou de kaartverkoop beginnen, en ik moest twee kaartjes hebben. Een vrienden van mijn club die ook saxofoon speelt wilde graag mee. Helaas maakte mijn mobiel geen verbinding om 10 uur, en de tickets waren binnen een minuut uitverkocht. Erg jammer. Uiteindelijk heb ik van iemand een kaartje kunnen overkopen, dus moest ik maar in mijn eentje gaan. Maar het was echt supergaaf. Normaal zijn Japanners wat ingehouden en gedragen ze zich zo netjes als mogelijk om geen last te zijn voor anderen, maar bij zo’n live concert gaat iedereen echt helemaal los. Omdat het een soort van futuristische band is was niet alleen de muziek geweldig, maar ook de lichten waren echt gaaf. Zoek maar eens op op Youtube: Sakanaction.

In de kerstvakantie ben ik eerst met mijn gastgezin naar Kobe geweest op vakantie. De eerste dag door Kobe gewandeld en overnacht in een van de mooiste hotels van Kobe. Kobe is een van de hipste steden van Japan. Het is een van de eerste havensteden van Japan geweest waardoor alles uit het buitenland als eerste daar aankwam. Het is dan ook een erg westerse plek met veel expats die er wonen. De tweede dag zijn we naar het bekendste kasteel van Japan geweest in Himeji. ‘s Avonds hebben we overnacht in een badhuis weer. De derde dag zijn we teruggegaan naar Kyoto om de dochter van mijn gastgezin te ontmoeten. Die woont daar op kamers, en moet over een tijdje de toelatingsexamens doen voor haar universiteit. We zijn met haar naar een schrijn geweest om te bidden voor goede resultaten. De kersenbloesems staan hier op sommige plekken al in bloei, zo warm is het hier nog. Sneeuw is ver te zoeken.

China Town in Kobe
China Town in Kobe
Het kasteel van Himeji: afgelopen jaar zijn de daken opnieuw wit geschilderd.
Het kasteel van Himeji: afgelopen jaar zijn de daken opnieuw wit geschilderd.

Na deze reis ben ik naar mijn andere gezin op het platteland geweest. In december is iedereen in Japan heel erg druk. Ze moeten kado’s sturen naar de mensen die hun hebben geholpen dat jaar, moeten nieuwjaarskaarten schrijven, hun werk afmaken etc. Ik heb het zelf ook druk gehad met nieuwjaarskaarten maken. Vroeger maakte iedereen die met de hand. Ik had besloten dat dit jaar ook te doen. Omdat het 2016 het jaar van de aap is, heb ik nieuwjaarskaarten opgestuurd met zelfgetekende aapjes erop. Voor mijn gastgezin heb ik een wat groter knutselwerk ook gemaakt. De mensen bedanken die je hebben geholpen wordt als heel belangrijk gezien in Japan.

De laatste week van het jaar heb ik het rustig aan gedaan. Ben een paar keer iets wezen doen met vrienden in Kyoto, ben bij wat mensen in de buurt op bezoek gegaan en heb met mijn gezin Mochi gemaakt. Dit is een soort van rijst cakeje wat ze in Japan eten bij nieuwjaar. Het is heel plakkerig, dus er stikken elk jaar een hoop oude mensen in die cakejes. Dat komt dan ook elk jaar in het nieuws. Er zijn maar weinig Japanners die Mochi ooit zelf met de hand hebben gemaakt, dus dat was een bijzondere ervaring. Met Oud en Nieuw ben ik naar de schrijn om de hoek geweest waar ik de priester goed van ken. Daar heb ik ‘s nachts geholpen met eten uit te delen, vuurwerk af te steken en met een vuurceremonie. Erg bijzonder. Veel Japanners komen rond 12 uur ‘s nachts naar een schrijn in de buurt om daar hun eerste gebed te doen. Ze trekken dan een soort van toekomstvoorspelling met lootjes en die vertelt hun dan hoe het jaar zal worden. Toen ik zo’n Omikuji (toekomstvoorspelling) trok had ik ‘gewoon geluk’, en dat vond ik niet genoeg. De tweede keer helaas ook ‘gewoon geluk’, maar gelukkig de derde keer ‘groot geluk’. Drie keer is scheepsrecht.

Alle jongeren krijgen op nieuwjaar zakjes met geld van volwassenen. Ik dus ook! En omdat ik dus nieuwjaarskaarten heb gestuurd naar alle volwassenen die me hebben geholpen ben ik nu een rijk man! Dat ga ik wel missen als ik weer terug naar Nederland ga hoor.

En wat ook nog bleek, was dat de buurvrouw van mijn gastgezin de designer is van dat mooie hotel waar ik heb overnacht in Kobe!

Mochi maken
Mochi maken

Maar ik ga stoppen met schrijven, want ik moet zo naar Osaka voor een nieuwjaarsconcert! Een mooie jaar toegewenst!

Advertisements

One thought on “Een nieuw jaar in

  1. Beste Floris, de allerbeste wensen voor 2016 ( niet gewoon 🙂 Met interesse en verbazing heb ik je verslag weer gelezen. Een groot kompliment voor je inzet en de wijze waarop jij je talenten ontwikkeld. Ook de beste wensen voor je familie en gastgezin. Hartelijke groet, Guido Rijninks RC Landgraaf.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s